Elke dag was hetzelfde liedje: voelen, grijpen en trekken. Mijn pincet en ik waren onafscheidelijk in de strijd tegen die vervelende haren op mijn kin, een cadeautje van Polycysteus Ovarium Syndroom (PCOS). Het voortdurende gevoel dat ik haartjes had gemist en de angst dat anderen dit zouden zien. En dan nog niet te spreken over alle keren dat ik mijn huid openhaalde met de pincet. Niet alleen pijnlijk, maar het liet ook voortdurend wondjes en verkleuringen achter.
Op aanraden van een vriendin zette ik de stap naar JP Skincare. Vanaf het moment dat ik daar binnenkwam, voelde ik herkenning en steun. De eigenaresse, die zelf ook PCOS heeft, wist precies waar ik het over had.
Tijdens een uitgebreid consult besloot ik om te starten met een traject van laserontharing. Het idee van afscheid nemen van mijn pincet was beangstigend. Tijdens het traject van laserontharing was het namelijk belangrijk dat ik enkel scheerde; epileren zou de haartjes met wortel en al verwijderen, waardoor de laser zijn werk niet kon doen. Joyce gaf mij enkele scheermesjes mee en uit zelfbescherming liet ik mijn pincet bij haar achter.
Inmiddels heb ik het traject afgerond en is mijn kin zonder de constante zorg van die vervelende haartjes. Hoewel mijn hormonen soms nog wat spelbrekers zijn en ik af en toe terugkom voor onderhoudsessies, voel ik mij beter dan ooit. Na mijn laatste sessie krijg ik mijn pincet terug in een prachtig cadeauzakje. Nu is mijn pincet gewoon weer een normale beautytool.